ش شبع ( 254 ) ، سيرى . ( لغت‌نامه ) شتا ( 144 ) ، زمستان ، فصل سرما . ( معين ) شتار ( 171 ) ، نقب . ( لغت‌نامه ) شفشه ( 83 ) ، نزار كردن غم تن را . ( آنندراج ) شمّاع ( 176 ) ، شمع‌ساز . ( لغت‌نامه ) شمامه ( 50 ) ، بوى خوش . ( لغت‌نامه ) شمه ( 372 ) ، اوّلين شيرى كه از گاو يا گوسفند پس از زائيدن دوشند ، سريش . ( ناظم الاطبّاء ) شميم ( 32 ) ، بوى خوش ، بلند ، مرتفع . ( معين ) شنجرف ( 73 ) ، جسمى است سياه اما گرد آن سرخ يا قهوه‌يى است ( معين ) شوايب ( 150 ) ، جمع شايبه ، عيب ، شك و گمان . ( معين ) شورابه ( 93 ) ، اشك . ( آنندراج ) شيلان ( 210 ) ، موقع صرف ناهار ، سفره امرا و بزرگان ، طعام . ( معين ) شيمت ( 342 ) ، خوى و خلق ، عادت . ( لغت‌نامه ) ص صافى ( 361 ) ، شراب ناب ( معين ) صفرت ( 258 ) ، زرد شدن ، زردى ( معين ) صفوه ( 3 ) ، خالص برگزيدهء چيزى . ( غياث ) صلا ( 44 ) ، آواز دادن كس يا كسانى را براى اطعام يا چيزى دادن . ( لغت‌نامه ) صلب ( 13 ) ، بردبار ، صبور ، استوار ، محكم ، درشت ، قوى . ( آنندراج ) صماخ ( 311 ) ، داخل گوش ، سوراخ گوش . ( ناظم الاطبّاء ) صنّاع ( 352 ) ، صانع ، صنعتگران . ( لغت‌نامه ) صوامع ( 26 ) ، ديرهاى رهبانان ، زاويه‌هاى درويشان . ( معين )